Systemy współczesne - jedno pojęcie

Potencjał nadmiarowy

Przypisanie czemuś zbyt dużej wagi ma zakrzywiać pole wokół tej rzeczy i wywoływać siły przywracające równowagę, często niszcząc to, czego się chce.

Po rosyjsku. избыточный потенциал - oryginalny termin; przekłady angielskie i polskie nie zawsze oddają go tak samo.

Skąd wzięła się ta myśl

Praktyczny rdzeń, czyli że zbyt mocne przejmowanie się jednym wynikiem pogarsza radzenie sobie z nim, jest zwyczajny i dobrze udokumentowany. Wykonanie pod presją, paraliż w kluczowej chwili i koszt nadmiernego kontrolowania siebie to jedne z lepiej opisanych zjawisk w psychologii.

Starsza myśl

Siły, które odbijają, żeby przywrócić równowagę, brzmią starożytnie, a starożytne nie są. Najbliżsi krewni w serwisie to zasady biegunowości i rytmu z Kybalionu, czyli New Thought z 1908 roku, datowane na stronie Kybalionu. Naprawdę starożytna idea w pobliżu to odpowiedniości, stoicki i hermetyczny obraz poziomów rzeczywistości, które sobie odpowiadają. Nie mówi ona nic o zbyt mocnym pragnieniu, więc to paralela, nie źródło. Działający mechanizm jest zwyczajny: waga, jaką kładziesz na wynik, zmienia to, jak się z nim obchodzisz (Baumeister 1984), więc obniżenie jej uwalnia następny krok.

Co realnie możesz sprawdzić

Wprost, na sobie, w tydzień. Weź sprawę, o którą najbardziej się niepokoisz, i napisz, co byś z nią zrobił, gdyby ważyła mniej. Zrób tę wersję. Jest zwykle prostsza, wcześniejsza i mniej obwarowana.

Jak go obniżyć

Lekarstwo samego Zelanda to obniżenie ważności, wewnętrznej i zewnętrznej. Wersja do sprawdzenia ma trzy kroki: nazwij wynik, którego kurczowo się trzymasz; zapisz plan, który realizowałbyś, gdyby znaczył dla Ciebie o połowę mniej; zrób dziś pierwszy krok tego planu. Oceń to po tygodniu po tym, co zrobiłeś, a nie po tym, jak się czułeś.

Czego to nie rozstrzyga

Mechanizm zostaje stwierdzony i nigdy nazwany. Praktyczna rada broni się bez niego: mniej zależeć na jednym wyniku to stara i sensowna rada, z polem albo bez.

Obok

ważność · wahadła

Cały zestaw obok siebie: dziesięć pojęć. Datowanie i rodowód: wpis główny. Co z tym zrobić: w praktyce.

Uczciwe pytania

Jak pozbyć się potencjału nadmiarowego?

W książkach: obniżając ważność, wewnętrzną i zewnętrzną, i puszczając pragnienie przy zachowaniu intencji. W praktyce: zapisz, co zrobiłbyś, gdyby wynik znaczył mniej, i zrób tę wersję; badania nad paraliżem pod presją (Baumeister 1984) wspierają obniżanie stawki, nie pole.

Czym różni się potencjał nadmiarowy od ważności?

W schemacie Zelanda ważność jest przyczyną, a potencjał nadmiarowy skutkiem: zbyt duża ważność nadana czemuś tworzy potencjał, który siły równoważące potem usuwają.

Czym jest potencjał nadmiarowy?

Przypisaniem czemuś tak dużej wagi, że w obrazie systemu pole wokół tego zakrzywia się i przychodzą siły równoważące, często niszcząc to, czego się chciało. Mechanizm zostaje stwierdzony i nigdy nazwany.

Czy nadmiarowy potencjał naprawdę niszczy to, czego chcemy?

Zwyczajna wersja dzieje się i da się ją obejrzeć: wysoka stawka czyni ludzi sztywnymi, przygotowanymi ponad miarę i gorszymi w samym momencie. Wersja z polem to osobne twierdzenie i nic w książkach go nie ustala.

Źródła i dalsza lektura

• Opis jest nasz. Nie odtwarzamy tekstu, instrukcji ani ćwiczeń z książek Vadima Zelanda, które są pod ochroną prawa autorskiego.
• Datowanie, rodowód i sprawa nienazwanych źródeł: Transerfing, czytany z uwagą.
• Jak system stoi obok prawa przyciągania, stoicyzmu i terapii z badaniami: porównanie.
• Ta strona nie formułuje twierdzeń terapeutycznych i nie jest poradą w leczeniu lęku ani żadnego innego stanu.