O serwisie
Jak działa ten serwis
Trzy warstwy, zawsze osobno: ustalony fakt (ze źródłem), debata badaczy (obie strony z nazwiska) oraz recepcja i mit (nazwane po imieniu). Źródła pod każdą stroną. Korekty na widoku. Bez inicjacji, bez sprzedawania przeznaczenia.
The Hermeticum istnieje, bo jedna z najbardziej fascynujących tradycji Zachodu ma w internecie najgorszy stosunek sygnału do szumu. Naszą odpowiedzią nie jest strzeżenie bram — jest metoda.
Trzy warstwy
Fakt: to, co ustalają rękopisy, dokumenty i recenzowana nauka — zawsze ze źródłem, które można sprawdzić. Debata badaczy: tam, gdzie poważni badacze się spierają, nazywamy stanowiska i ludzi (Festugière kontra Fowden o egipskie korzenie; datowanie Sirr al-khaliqa; teza Yates i jej krytycy). Recepcja i mit: to, co powtarza popkultura — cytowane jako recepcja, nigdy nie przemycane jako fakt.
Źródła
Naszym roboczym standardem są współczesne przekłady krytyczne (Copenhaver 1992, Litwa 2018) i kanon nauki w tej dziedzinie (Fowden, Hanegraaff, Bull, van Bladel i inni — cytowani przy każdej stronie). Przekłady z domeny publicznej (Everard 1650, Mead 1906) linkujemy jako dokumenty historyczne, z jasno opisanymi ograniczeniami. Nigdy nie linkujemy pirackich kopii książek dostępnych w druku.
Cytaty
Kluczowe zdania źródeł podajemy we własnych przekładach roboczych, zawsze tak oznaczonych („przekład roboczy”) i sprawdzonych ze współczesnymi wydaniami krytycznymi. Do pełnych tekstów linkujemy przekłady z domeny publicznej (Everard 1650, Mead 1906), z prostą notą o ich wieku i ograniczeniach. Przekłady naukowe dostępne w druku (Copenhaver, Litwa) cytujemy tylko krótko, w granicach dozwolonego użytku — kupcie te książki; na nich stoi cała dziedzina.
Zasady uczciwości
Tam, gdzie kończą się dowody, mówimy „nie wiemy”. Tam, gdzie upraszczamy, pełniejsza historia jest o jeden link stąd. Tam, gdzie się mylimy, poprawiamy na widoku — korekty to treść, nie powód do wstydu.
Kto to pisze
The Hermeticum to projekt redakcyjny — jeden głos i publiczna metoda. Nie sprzedaje wróżb, inicjacji ani przeznaczenia. Jeśli kiedykolwiek poleci książkę, powód będzie wydrukowany tuż obok.
Uczciwe pytania
Dlaczego nie ma nazwisk autorów?
Projekt mówi głosem redakcji; metoda i źródła są publiczne — i to uważamy za mocniejszą formę odpowiedzialności.
Mogę zgłosić poprawkę?
Bardzo prosimy — adres zwrotny każdego listu trafia do redakcji, a korekty publikujemy jawnie.
Zarabiacie na tym?
Obecnie nie. List i baza wiedzy są bezpłatne. Jeśli to się zmieni, powiemy o tym wprost.
Źródła i dalsza lektura
- Embassy of the Free Mind (Bibliotheca Philosophica Hermetica), Amsterdam — the great physical library of this tradition.