Systemy współczesne — jedno pytanie

Od czego zacząć

Zacznij od Stopnia I. Seria jest numerowana jako kolejne stopnie i ma być czytana po kolei. Trudniejsze pytanie brzmi: które wydanie, i tu polski czytelnik ma realny wybór.

Rdzeń to pięć stopni z lat 2004 i 2005

Rosyjskie oryginały wydała grupa Wies z Petersburga: Stopnie od I do IV w 2004 roku, Stopień V w 2005. Wszystko później to kontynuacje, od 2006 roku, jakkolwiek numerują je zestawy. Wydanie Stopni od I do V w jednym tomie ukazało się w 2019. Jedna osobliwość jest warta uwagi: standardowa notka do Stopnia I nazywa go pierwszą książką trylogii, czemu pięć stopni potem przeczy, i nic, co znaleźliśmy, tego nie wyjaśnia.

Po angielsku: dwie linie wydań

O Books wydało pięć stopni jako osobne tomy w latach 2008 do 2011. Natashę Micharinę jako tłumaczkę potwierdzamy tylko dla pierwszego tomu; przy pozostałych zapisy są niepełne albo sobie przeczą. Wydania zbiorcze Stopni od I do V wyszły potem u samego rosyjskiego wydawcy w 2012 i 2021 roku, a osobno w przekładzie Joanny Dobson z 2016. Terminy różnią się między tymi liniami, dlatego ta sama myśl wraca w wyszukiwarce pod różnymi słowami.

Po polsku: wybór, który ma znaczenie

Pierwszy polski przekład to przekład Marcina Prackiego w wydawnictwie Hartigrama: tomy od 1 do 4 w 2009 roku i tom 5 w 2010, wszystkie odnotowane w Bibliotece Narodowej. Nowy przekład Ludmiły Walczak zaczął się ukazywać w Satja Juga w 2024 roku, zapowiadany jako zrobiony we współpracy z autorem, i znowu od Stopnia I. Nie znaleźliśmy dowodu, że starsze wydanie wycofano. Oba przekłady używają innych słów dla części kluczowych pojęć, więc kto przechodzi z jednego na drugi, spotka tę samą myśl dwa razy pod dwiema nazwami.

Co przychodzi po rdzeniu

Kontynuacje, między innymi Sprawca rzeczywistości, dwa tomy Forum snów i siedemdziesięcioośmiodniowy kurs praktyczny, dokładają praktykę i powtarzają rdzeń, zamiast go zastępować. Kapłanka Tafti, z 2017 albo 2018 roku, to osobny zwrot z nowym, deklarowanym źródłem i lepiej czytać ją jako osobną rzecz.

Czego to nie rozstrzyga

Czy potrzebujesz całości. Większość tego, co w systemie działa, opisaną na stronie o praktyce, masz już w pierwszych trzech stopniach. Reszta to kwestia tego, ile słownika chcesz, czyli sprawa gustu, nie dowodu.

Drobne ostrzeżenie dla dociekliwych: tabela ISBN w rosyjskiej Wikipedii dokleja przedrostek 978 do numerów dziesięciocyfrowych bez przeliczenia cyfry kontrolnej, więc kilka jej trzynastocyfrowych ISBN jest błędnych. Bezpieczniejszym źródłem są zapisy księgarń.

Uczciwe pytania

Od którego tomu zacząć Transerfing?

Od Stopnia I, Przestrzeni wariantów. Seria jest numerowana jako kolejne stopnie czytane po kolei, a rdzeń to Stopnie od I do V.

Ile jest tomów Transerfingu?

Rdzeń to pięć stopni wydanych po rosyjsku w latach 2004 i 2005. Tytuły od 2006 roku to kontynuacje, jakkolwiek numerują je zestawy.

Który polski przekład wybrać?

Są dwa: Marcina Prackiego (Hartigrama, 2009 i 2010) i Ludmiły Walczak (Satja Juga, od 2024, zapowiadany jako zrobiony z autorem). Używają innych słów dla części kluczowych pojęć. Nie oceniamy, który lepszy; zaznaczamy, że przechodząc między nimi, spotkasz te same myśli pod innymi nazwami.

Źródła i dalsza lektura

• Rosyjskie pierwsze wydania i lata: dane katalogowe grupy Wies z księgarń (Labirint) i tabela serii w rosyjskiej Wikipedii, której trzynastocyfrowe ISBN zawierają błędy cyfry kontrolnej.
• Wydania angielskie: zapisy Open Library dla tomów O Books (2008 do 2011) i wydań zbiorczych z 2012, 2016 i 2021.
• Wydania polskie: rekordy Biblioteki Narodowej dla tomów Hartigramy (2009 i 2010); dane wydawcy i księgarń dla przekładu Satja Juga (2024).
• Nie odtwarzamy ani nie streszczamy treści książek Vadima Zelanda, które są pod ochroną prawa autorskiego.