Systemy współczesne — jedno pytanie

Czy to fizyka kwantowa?

Transerfing pożycza słownik fizyki: pola, potencjały, energię, warianty, które już istnieją. Ta strona oddziela słowa od tego, co musiałyby robić, żeby liczyć się jako fizyka.

Krótka odpowiedź

Fizyka nie jest tu użyta. Jest nazwana. W książkach nie ma ani jednego równania, pomiaru, przewidywania, które mogłoby wyjść błędnie, ani odwołania do pracy z fizyki. Słowa przychodzą bez roboty, która czyni je fizyką, i to jest sprawdzalny fakt o książkach, a nie opinia o ideach.

Przestrzeń wariantów i wiele światów

Centralny obraz, czyli to, że każda możliwa wersja życia już istnieje, przypomina wieloświatową interpretację mechaniki kwantowej, która sięga pracy Hugh Everetta z 1957 roku o sformułowaniu stanu względnego. Podobieństwo jest prawdziwe i stąd bierze się naukowy wydźwięk systemu.

Rozstrzygają to trzy różnice. U Everetta gałęzie się ze sobą nie komunikują i nikt nie wybiera między nimi; w Transerfingu przesuwasz się ku tej, której chcesz. Rozgałęzienie u Everetta wynika z równań, które przewidują wyniki pomiarów; przestrzeń wariantów nie przewiduje niczego. A interpretacja wieloświatowa jest jedną z kilku, o które fizycy nadal się spierają, więc nie jest ustalonym faktem, na którym książki mogłyby się oprzeć, nawet gdyby próbowały.

Energia, potencjał, pole

W fizyce każde z tych słów jest wielkością z jednostką i sposobem pomiaru. W książkach każde jest figurą retoryczną. Potencjał nadmiarowy nazywa uczucie, że czegoś chce się za bardzo; nic nie jest mierzone i nic nie mogłoby być. Struktury energoinformacyjne, czyli to, czym w systemie są wahadła, nie zostały przez nikogo wykryte, na co rosyjscy krytycy zwracali uwagę drukiem ponad dekadę temu.

Po co w ogóle jest ten słownik

Słowa z fizyki wykonują pracę: przesuwają rady z półki z poradnikami na półkę z rzeczami, które brzmią na ustalone. Pomaga w tym twierdzenie, że autor zajmował się fizyką kwantową, twierdzenie, którego nie podpiera żadne niezależne źródło. Zdejmij razem poświadczenie i słownik, a zostaje zestaw praktycznych sugestii, część z nich sensowna, i tak właśnie ten serwis je czyta.

Czego to nie rozstrzyga

Czy któraś z praktycznych rad działa. To inne pytanie, na które odpowiadamy na jego własnych warunkach w praktyce: kilka ruchów broni się ze zwyczajnych powodów psychologicznych, które nie potrzebują żadnej fizyki. Prawdziwa myśl nie potrzebuje pożyczonego poświadczenia, a pożyczone poświadczenie nie czyni myśli prawdziwą.

Uczciwe pytania

Czy Transerfing opiera się na fizyce kwantowej?

Nie. Używa słownika fizyki bez równań, pomiarów i sprawdzalnych przewidywań. Podobieństwo przestrzeni wariantów do wieloświatowej interpretacji Everetta jest retoryczne.

Czy przestrzeń wariantów to to samo co interpretacja wielu światów?

Nie. W interpretacji wieloświatowej gałęzie wynikają z równań, nie komunikują się i nikt nie wybiera między nimi. W Transerfingu przesuwasz się ku wariantowi, którego chcesz. Pierwsze jest fizyką, drugie pożycza jej obraz.

Czy Vadim Zeland był fizykiem?

Twierdzenie pochodzi wyłącznie z jego własnej noty i od wydawcy. Nie podpiera go żaden instytut, stopień ani publikacja z fizyki.

Źródła i dalsza lektura

• H. Everett III, „Relative State Formulation of Quantum Mechanics”, Reviews of Modern Physics 29 (1957) — źródło interpretacji wieloświatowej.
• O tym, że struktur energoinformacyjnych nikt nie wykrył, pisze rosyjska krytyka akademicka przywoływana przez rosyjską Wikipedię (Płużnikowa, 2011); cytujemy z drugiej ręki.
• O poświadczeniach autora: Vadim Zeland — co da się ustalić.
• Nie odtwarzamy tekstu z książek Vadima Zelanda, które są pod ochroną prawa autorskiego.