W trakcie

Talia

Po co w ogóle talia

Tarot jest najbardziej przekłamanym przedmiotem w całej tej tradycji i zarazem jednym z najtrwalszych. To piętnastowieczna gra karciana z północnych Włoch. Egipski rodowód dostała w 1781 od francuskiego pastora protestanckiego, który nie umiał czytać hieroglifów, a hermetyczny w XIX wieku, od Éliphasa Léviego i po nim od Złotego Brzasku. Każda z tych warstw jest udokumentowana. Żadna nie jest starożytna. Nauki Złotego Brzasku o tarocie, razem z resztą jego systemu, wydał drukiem w latach 1937-1940 Israel Regardie.

Zostaje więc luka, której nikt nie wypełnił. Każda talia na rynku albo powtarza historię o Egipcie, albo nie mówi o pochodzeniu obrazów nic. Robimy tę, która mówi.

Co niesie każda karta

Obraz, w tym samym stylu co wszystkie ilustracje The Hermeticum. Numer. Nazwę. Nic więcej: całe lico karty należy do rysunku.

Rodowód zapisujemy obok karty, nie na niej: najwcześniejszą poświadczoną postać każdego obrazu i przybliżoną datę, kiedy obraz ją przybrał, na przykład Il Gobbo, ok. 1450 przy Pustelniku i La Maison Dieu, ok. 1650 przy Wieży. Diabeł i Wieża mają późniejszą datę z udokumentowanego powodu: żadna z nich nie zachowała się w talii Visconti-Sforza.

Na tym zapisie polega cała różnica. Nie pozwala udawać, że przedmiot jest starszy, niż jest.

Do czego to nie służy

Nie do wróżenia. Nie uważamy, żeby karty wiedziały cokolwiek o twojej przyszłości, a talia sprzedawana z taką obietnicą przeczyłaby pierwszej stronie tego serwisu.

Te obrazy nadają się do czegoś węższego i naszym zdaniem bardziej użytecznego: to są dwadzieścia dwie sytuacje, w których człowiek bywa. Wieża, która się wali. Decyzja podjęta na progu, z tobołkiem na kiju. Człowiek odchodzący od tłumu z lampą. Karta wyciągnięta na chybił trafił stawia pytanie, którego sam byś sobie nie zadał, czyli robi to samo co praktyka, tyle że obrazem zamiast poleceniem.

Na czym stoimy

Narysowanych jest trzydzieści osiem kart (dwadzieścia dwa atuty i szesnaście figur), a do tego rewers, karta tytułowa i karta źródeł. Czterdziestu kart liczbowych i wydania drukowanego jeszcze nie ma. Ta strona istnieje po to, żeby praca była widoczna w trakcie, a nie ogłoszona po fakcie.

O ukończeniu talii powiemy najpierw w liście.

Najważniejsze fakty

Zakres	Wszystkie 78 kart, rysowane etapami: na razie 22 atuty i 16 kart dworskich
Format	70 × 120 mm, tradycyjna proporcja karty tarota
Metoda	Styl tuszu i akwareli, rysunki powstają z udziałem generatorów obrazów, jak mówi strona marki; numery i nazwy składane typograficznie, nigdy generowane
Narysowane	38 z 78 oraz rewers, tytułowa i źródła
Rodowód	Zapisany dla każdej karty, obok niej, nie na niej

Uczciwe pytania

Czy to egipska talia?

Nie, żadna talia nie jest egipska. Tarot pojawia się w północnych Włoszech w połowie XV wieku jako gra. Egipskie pochodzenie wymyślił Antoine Court de Gébelin w 1781, cztery dekady przed odczytaniem hieroglifów. Piszemy o tym obok każdej karty.

Czy mogę tym wróżyć?

Możesz robić z tym, co chcesz, ale nie sprzedajemy tego jako wróżby i nie sądzimy, żeby karty cokolwiek przepowiadały. Pozwalają wylosować pytanie. To jest realne zastosowanie i nie wymaga żadnego twierdzenia o przyszłości.

Czy talia jest skończona?

Jeszcze nie. Narysowanych jest trzydzieści osiem kart: dwadzieścia dwa atuty i szesnaście kart dworskich, a do tego rewers, karta tytułowa i karta źródeł. Czterdziestu kart liczbowych i wydania drukowanego jeszcze nie ma; o ukończeniu talii powiemy najpierw w liście.

Źródła i dalsza lektura

• Michael Dummett, The Game of Tarot (1980), standardowa historia kart jako gry.
• Antoine Court de Gébelin, Monde primitif, t. VIII (1781), źródło opowieści o Egipcie.
• Israel Regardie, The Golden Dawn, 4 t. (Aries Press, 1937-1940), opublikowane przypisania.
• Nasza strona o szerszym pytaniu: Tarot a hermetyzm.